Een voedselbos is een door mens ontworpen productief ecosysteem naar het voorbeeld van een natuurlijk bos. 

Het is een biodivers systeem dat ook nog eens voor voedselproductie zorgt. De bossen binden CO2 en slaan dit op in het hout en de bodem, daarnaast houden ze water vast.
Alles wat er in een voedselbos staat is merendeels eetbaar. 

Een voedselbos is een 
eigen ecosysteem waaruit je het hele jaar kan oogsten. Mest en bestrijdingsmiddelen worden er in een voedselbos niet gebruikt. Uitgangspunt is dat een voedselbos zelfvoorzienend en klimaatbestendig is.
Voedselbossen zijn een vorm van permacultuur. In de jaren `70 van de vorige eeuw 
kwam het principe voor permacultuur op: een duurzame manier om te voorzien in 
voedsel, drinkwater, energie, huisvesting en sociale verbinding.
Waar een monocultuur akker het hele jaar plat is en maar 1 gewas op staat bestaat 
een voedselbos uit 9 verschillende lagen gewassen.

1. Hoogstambomen (hoogstam fruit en notenbomen)
2. Lagen boomlaag
3. Struiken/heesters
4. Kruidenachtige gewassen (vaste planten)
5. Wortelgewassen
6. Bodembedekkers
7. Klimplanten
8. Oever en waterplanten
9. Bodemschimmel en paddenstoelen

Door deze verschillende lagen wordt de zon, de bodem en de planten optimaal 
gebruikt. Door verschillende lagen voedsel onder elkaar te laten groeien wordt de 
opbrengst per m2 groter. Op termijn wordt het onderhoud in een voedselbos 
minder omdat het een eigen ecosysteem is die grotendeels in balans is net zoals natuurlijk climax ecosysteem.

Waarom een voedselbos?

Door het bewust worden van de klimaatveranderingen hebben wij onze 
levensbehoeftes aangepast. Van het minder tot geen vlees eten, Het scheiden van afval en door het bedrijfsmatige educatie geven en het aanleggen van natuurspeeltuinen, maar ondanks deze veranderingen van onze visie hebben we zelf het gevoel dat we nog steeds te weinig doen voor de biodiversiteit in onze eigen streek Zuid-Limburg.
 
Daarom een voedselbos. 

Een voedselbos bied een mogelijkheid voor educatie, samenkomst van dorp bewoners, herstel en bevordering van de biodiversiteit en het lokaliseren van voedselbouw. 
Tevens willen wij met ons voedselbos de oudherse inheemse soorten terug laten komen en gaan we bewust kijken om het landschap zo goed mogelijk terug te brengen naar de natuurlijke staat.
Een groot deel van Nederland is nu gereserveerd voor landbouw. Boeren mogen vaak niet eens een boom planten om hun koeien te beschermen tegen de zon, omdat nog steeds allerlei wetgeving het ‘open landschap’ beschermt. Dit open landschap beleid heeft de afgelopen decennia geresulteerd in arme bodems met minimale biodiversiteit. We kunnen dit in Nederland veranderen door gewoon te beginnen met het planten van bomen. De natuur kan pas beginnen met haar herstelwerk als er niet meer wordt geploegd en er geen mest en chemicaliën meer van buitenaf aan de bodem wordt toegevoegd.